Rene Djuricek 25-09-2019 97 0

De messen van Blenheim Forge

Wist je dat er tegenwoordig hele bijzondere messen uit Londen komen? Vol trots presenteren we Blenheim Forge en vertellen je graag wat ze zo bijzonder maakt.


Onder een treinspoor in Zuid Londen, achter een rode deur met veel traliewerk vind je de kleine fabriek van Blenheim Forge.

Dit is de thuisbasis van de vrienden Jon Warshawsky, James Ross-Harris en Richard Warner. Samen vormen ze Blenheim Forge en maken ze messen die behoren tot de top uit Engeland (en misschien zelfs heel Europa)

Bij binnenkomst zijn de drie mannen hard aan het werk. Tussen al het gereedschap is er een doos die opvalt. Op de doos staat namelijk geschreven "fucked" en "not fucked". Deze doos bevat 2 vakken met half afgewerkte messen.

In het "fucked" vak zitten de mislukte messen. Sommige zijn gebroken, andere zijn meer krom dan recht. Gelukkig is het vak met "not fucked" messen een stuk voller. Elk mes wordt hier volledig met hand gemaakt op Japanse wijze.


Handgemaakt in Londen

In tegenstelling tot de grote messenfabrieken maken ze hier messen volledig met de hand.

Want, zoals ze zelf zeggen: "We maken messen door toe te voegen, niet door af te nemen".

Hiermee bedoelen ze dat grote messenfabrieken vaak een grote plaat staal hebben waar ze de vorm uitsnijden of stansen en daarna slijpen. Hier, bij Blenheim Forge daarentegen, pakken ze een stuk staal en smeden deze in de vorm van een mes.

Mes smeden in londen

Het smeden van de messen gebeurt op de Japanse wijze. Het staal wordt eerst verhit tot 1400 graden om daarna snel afgekoeld te worden door deze onder te dompelen in olie of water. Dit proces zorgt ervoor dat het staal gehard wordt. Maar als het verkeerd gaat dan kan het staal vervormen, scheurtjes krijgen of zelf breken.

Het verschil tussen een gelukt en mislukt mes ligt aan veel kleine factoren. De gebruikte staalsoort, hoe het bewerkt is, de temperatuur, de hoeveelheid zuurstof in de smederij, het correct slaan; een kleine verandering kan er al voor zorgen dat maken van het staal mislukt. En gaat er iets fout dan kom je er pas achter wanneer het lemmet al klaar is.

DIY slijpsteen

Na het smeden wordt het staal geslepen. Dit doen ze op een slijpsteen die ze zelf gebouwd hebben met onderdelen van een oude motor, wat hout en een ronde slijpsteen die ze hebben gekocht op EBAY voor 99 pence.


Deze steen wordt constant gekoeld met stromend water. Dit zorgt ervoor dat het staal tijdens het slijpen niet teveel verhit en daardoor zijn hardheid verliest. Hoewel de zelfgebouwde slijpmachine zijn werk goed doet is het niet eenvoudig om op deze manier te werken. Op koude dagen is het stromende water dat rond spettert geen pretje.

Na de grote slijpwiel wordt elk mes verder geslepen op Japanse waterstenen. Voor de ultieme scherpte wordt het mes daarna een aantal keer over een leren strop gehaald. Het resultaat is een vlijmscherpe en spiegelende snede dat moeiteloos door voedsel snijdt.


De Geschiedenis van Blenheim Forge

Warshawsky's was een ijzersmid die samen met James als hobbyproject zwaarden en andere objecten van staal maakten. Na enkele succesvolle projecten kwamen ze op een filmpje waarin uitgelegd werd hoe je een keukenmes smeed, en zo was het volgende project geboren.

Zoals bij elk hobbyproject begonnen ze knullig. In hun geval betekende het dat ze in hun tuin het staal smeedden. Na een aantal keren oefenen was het resultaat daar.

Een mes dat ze volledig zelf hadden gesmeed, gevormd en geslepen. Het was geen bijzonder mes, geen nieuwe techniek of nieuwe vorm die het mes speciaal maakte. Ze hadden hun eigen mes gemaakt; hoe stoer was dat!


Het mysterieuze damast

Het volgende project was het maken van een mes van damast staal. Damast staal is een geheimzinnige smeedtechniek waarbij diverse staalsoorten worden samengevoegd tot één hard staal. Elke messenmaker wil in ieder geval een keer damast staal gemaakt hebben.

Omdat het moeilijk is om verschillende soorten staal samen te voegen heb je bij het smeden van damast enkele stappen die je perfect onder de knie moet hebben.

De staalsoorten moet verenigbaar zijn, op precies de juiste temperatuur gesmeed worden en correct afgekoeld worden. Een proces dat aan zoveel variabelen moet voldoen lukt alleen in een gecontroleerde ruimte.

Damast smeden, hoe moeilijk kan dat zijn?

Dus ze begonnen hun project, nog steeds buiten in hun tuin en met staal waarvan ze eigenlijk niet wisten of het wel goed samen kon gaan. Uiteraard ging het... goed? De eerste keer dat ze Damaststaal proberen te maken en het resultaat was ok? Waarom werd hier altijd zo mysterieus over gedaan, of lag het aan hun "kwaliteiten"?

Vol goede moed besloten ze nog een mes met Damaststaal te maken. Eén, twee, tien, honderd, allemaal mislukten ze. Na bijna 2 jaar en 300 mislukte messen begonnen ze de techniek eindelijk onder controle te krijgen. Nu zijn ze eindelijk zover dat ze het resultaat kunnen herhalen.

Stel je voor dat hun eerste proef met Damast was mislukt, dan zou Blenheim Forge waarschijnlijk niet meer bestaan.

Op naar het hoogste niveau


Sindsdien zijn de vrienden constant bezig geweest om de kwaliteit van hun messen naar een hoger niveau te tillen. Ze huurden een kleine loods, maakten hun eigen machines om te slijpen en te smeden en gingen op zoek naar beter staal.

Nog steeds doen ze alles met hun drieën, Warshawsky doet het smeden, Ross-Harris het slijpen en Warner maakt de handgrepen.

In de loop van jaren is hun techniek constant verbeterd. Waar in het begin 1 van de 10 messen goed was hebben ze dat nu verhoogd naar 8 van de 10 messen (op een goede dag).

Ondertussen zijn ze ervaren genoeg om de messen wat grootschaliger aan te bieden. Dat is de reden dat je vanaf nu ook bij ons terecht kan voor Blenheim Forge messen.

Japans Aogami #2 staal


Voor het staal voor hun messen hebben ze gekozen voor Japans Aogami Blue Paper #2 staal van Hitachi. Deze staalsoort heeft een hele fijne structuur met nauwelijks "impurities" (onzuiverheden). Het staal is niet blauw gekleurd zoals veel mensen denken. De naam komt van het blauwe label die op het staal geplakt is wanneer je deze inkoopt.

Het staal is keihard en blijft heel lang scherp. Het grote voordeel van carbon messen is dat deze makkelijk zelf weer vlijmscherp te krijgen zijn. Niet voor niets zijn in de Japanse professionele keuken de carbon messen populairder dan de roestvrijstalen messen.

Omdat de messen gemaakt zijn van carbon betekent het dat ze met liefde onderhouden moeten worden, het staal kan namelijk gaan roesten.
Na gebruik zul je het mes dan ook gelijk moeten afdrogen. Na verloop van tijd zal het staal verkleuren. Deze verkleuring is een patina laag die het mes een unieke uitstraling geeft en het een beetje beschermd tegen roest.

Om de harde Aogami kern te beschermen worden er meerdere lagen Damast overheen gevouwen. Dit zorgt ervoor dat het mes "iets" flexibeler wordt en beter bestand is tegen druk of schokken van buitenaf.

Schitterend afgewerkt handvat

Met net zoveel liefde en passie worden de handgrepen gemaakt.Bij de serie de we op voorraad hebben is gekozen voor luxe walnotenhout. Na het schuren wordt deze mooi gelakt en krijgt het een warme donkere kleur. Tussen het handvat en het lemmet is een koperen krop geplaatst. Een subtiele manier om het mes nog meer klasse te geven.


30 uur per mes
De messen van Blenheim Forge met Damast hebben tot wel 300 lagen staal. Door de vele lagen staal zijn ze ongeveer 30 uur per mes bezig. Op dit moment is de levertijd van de messen dan ook ongeveer 2 maanden. We proberen altijd een voorraad te hebben maar dat is niet te garanderen.

Waarom we fan zijn
De messen van de mannen van Blenheim Forge zijn gemaakt met passie en dat zie en voel je bij elk mes dat je in je hand houdt. Daarom verdienen ze een ereplaats in ons assortiment.

I don’t do anything else. My passion is knives” Jon Warshawsky

Bekijk de complete serie op de volgende pagina Blenheim Forge